Carlos Oroza xa está en deuvedé

Data de hoxe: Mércores 15 de decembro de 2010

Lecer &Cultura

ESTREA 

Carlos Oroza xa está en deuvedé

A voz do poeta forma parte dun audiolibro, presentado onte en Vigo e realizado en colaboración co artista Vilas Bugallo

Autor: B. R. Sotelino

Localidade: Vigo/a voz.

Data15/12/2010

 

Non ten móbil, nin ordenador, nin televisión, nin microondas, nin falta que lle fai. Todo o que se enchufa sóbralle, pero nunca lle faltan palabras para facer poesía, e iso é o que lle importa ao poeta Carlos Oroza, que sempre insiste en que o que importa é o ritmo, non o verso.

Con todo, aínda que teña alerxia ás novas tecnoloxías, ao final Carlos Oroza xa está en deuvedé, o cal é unha boa noticia para os amantes da súa obra e para os que virán despois. El é un excelente lector dos seus propios textos, pero do seu traballo oral non se pode gozar máis que en contadas ocasións. Grazas ao soporte audiovisual, a súa voz xa se pode «gardar» nun andel e deixar que alague o espazo a pracer.

A tenencia de alcaldía do Concello de Vigo patrocina, a través da Concellaría de Cultura, esta iniciativa de interesante calado para a pervivencia do patrimonio oral, a través da edición dunha publicación que inclúe videopoemas de cuxa arquitectura escénica se encarga o artista vigués Carlos Vilas Bugallo, un autor que o coñece ben, xa que levan trece anos colaborando xuntos na tarefa de pór imaxe aos versos do xenial rapsoda de Viveiro que decidiu hai xa moitos anos ser vigués.

Poemas e música

Pai Musica publica este excepcional documento, de cuxa produción se encargou o ex-integrante Sinistro Total Segundo Grandío, no seu estudo Casa de Tolos, en Gondomar. «É o primeiro audiolibro de Carlos Oroza e o noso primeiro libro conxunto», explica Vilas.

A obra, titulada Preludio a Cabalum. Cabalum. Malú , presentouse onte no salón de actos do Museo de Arte Contemporáneo de Vigo. A publicación contén a gravación de dous poemas, Preludio a Cabalum e Malú , con imaxes da obra de Carlos Vilas Bugallo e senllas viaxes sonoras. O primeiro é unha composición de Natalia Soltan, Fantasía na Onda da Poesía para cuarteto de corda ; e o segundo, un fragmento do Adagietto da Quinta Sinfonía de Mahler, que conta tamén con arranxos de Soltan e interpreta o cuarteto de corda da violinista.

Xunto ao traballo audiovisual, o libro contén os poemas de Oroza Preludio a Cabalum , Cabalum e o seu soado Malú , e un epílogo a cargo do psiquiatra e membro do grupo folk Milladoiro, Antón Seoane, no que recorda que «poesía e tolemia son desvaríos que a mente xera como un mal necesario para abrir fiestras e escuridades».

© Copyright LA VOZ DE GALICIA S.A.
Polígono de Sabón, Arteixo, A Coruña (España)
Inscrita no Rexistro Mercantil da Coruña no Tomo 2438 do Arquivo, Sección Xeral, aos folios 91 e seguintes, folla C-2141. CIF: A-15000649.

A música de África necesita das músicas do mundo

Data de hoxe: Venres 03 de decembro de 2010

Lecer & Cultura

CONCERTO 

Lokua Kanza: 

«A música de África necesita das músicas do mundo»

O artista congoleño actuará mañá en «Sons dá diversidade», en Santiago, onde presentará o seu sexto disco, «Nkolo»

Autor: Camilo Franco

Localidade: Santiago/a voz.

Data: 3/12/2010

 

A música de Lokua Kanza responde a todas as influencias que foi asumindo ao longo de seis discos. Kanza actuará mañá no Auditorio de Galicia, (21.00 horas) para presentar o seu último disco, Nkolo, e para facer un repaso de toda unha longa carreira que sumou influencias congoleñas, ruandesas, brasileiras e europeas nunha música que intenta vertebrarse entre a intensidade do ritmo e a melancolía da melodía.

-¿Como analiza a súa evolución nestes seis discos?

-Creo que nos meus primeiros discos nótase moito a mocidade e as influencias máis directas da música africana, da música da miña nai e a do meu pai. Despois, cos anos, fun incorporando outras músicas, creo que sen perder a raíz das outras. En toda esa evolución, nunca perdín o carácter de músico africano. Cheguei ao jazz e tamén sentín as súas influencias, pero nunca quixen ser americano. Sempre quixen seguir sendo africano.

-Fala do seu pai e da súa nai como primeiras influencias musicais.

-A miña nai era tutsi de Ruanda e o meu pai da etnia mongo, da República Democrática do Congo. Eu son congoleño, pero esas dúas influencias foron definitivas para min, porque a música da terra do meu pai é moi rítmica, con moita percusión, mentres que a música da terra da miña nai ten máis melodía. Esas dúas influencias eran boas para mesturar porque se complementan ben. Ese xeito de traballar e de mesturar creo que me influíu ao longo de toda a música que fago.

-¿Tamén ten influencias europeas?

-Eu vivo en Francia e en Brasil e estudei no conservatorio, así que creo que fun incorporando á miña música todas esas influencias, aínda que se me preguntan digo que fago música africana, porque tamén creo que a música africana é boa para ir aceptando as influencias das outras músicas. Hai cousas que a música europea ten e a africana non. E ao revés. O bo é buscar que se complementen.

-¿Entón tamén beberá da música brasileira?

-Evidente. A música brasileira é moi especial. Moi tola. Ten unha harmonía moi especial que creo que a fai moi diferente da música do resto do mundo. Logo, tamén ten un ambiente musical moi variado.

-¿Cre que a música africana está recoñecida no resto do mundo?

-África vive un bo momento musical. Hai moitos músicos polo mundo e hai recoñecemento para moitos deles, discos que se gravan e xente nos concertos. Hai moita xente facendo música en África e todo iso é bo. Pero tamén creo que toda cultura necesita doutras culturas e que a música de África necesita da música do resto do mundo. Esas combinacións son as que me parecen mellores para todas as músicas.

© Copyright LA VOZ DE GALICIA S.A.
Polígono de Sabón, Arteixo, A Coruña (España)
Inscrita no Rexistro Mercantil da Coruña no Tomo 2438 do Arquivo, Sección Xeral, aos folios 91 e seguintes, folla C-2141. CIF: A-15000649.

Xoves Literario

Hoxe tivemos un novo Xoves Literario. Ao Merlo tocoulle preparalo coa profe de 6ºA, Carmiña, e pensamos que xa que se achega o Nadal, que mellor que preparar algo sobre estas festas... Pero non vale unha panxoliña onde todo é ledicia, festa, agasallos... Así que eleximos unha canción especial e que persoalmente me gusta moito. A canción en cuestión é de Silvio Rodríguez e se titula "Canción de Navidad". Unha letra que, sen dúbida, nos fixo reflexionar á primeira hora da mañá...

Aquí deixamos a postal que preparamos coa letra, a cara interna e externa, por si queredes empregala para felicitar no Nadal. E como non, o Merlo vos deixa a canción para que a escoitedes todas as veces que desexedes.

Apertas!

 Canción de Navidad (Silvio Rodríguez)

Portada da postal. Pincha para descargar e garda.

    

Interior da postal. Pincha para descargar e garda.

 

Nova sección "Prensa Musical"

O Merlo estrea nova sección de prensa! Teremos esta nova sección de Prensa Musical para ampliar a prensa en papel coa que traballamos nas clases. Agardo que sexa interesante para todos vós!

Unha aperta!

Data de hoxe: Xoves 02 de diciembre del 2010

Lecer&Cultura

KARAOKE GALEGO 

Dezaseis cancións festeiras para o primeiro videoxogo do «Galeoke»

A partir do 21 de decembro estará dispoñible ou primeiro karaoke con cancións galegas, de Fuxan vos Ventos aos Resentidos.

Autor: Camilo Franco

Localidade: Santiago/a voz.

Data 2/12/2010

Hai dous momentos dramáticos en toda festa familiar, cando alguén saca as fotos dá última viaxe e cando invitan a cantar non karaoke e só ten cancións de Mecano. Deste Nadal en diante, a cousa pode ser diferente porque a partir do 21 de decembro estará dispoñible ou Galeoke , ou primeiro karaoke con cancións galegas, de Fuxan vos Ventos aos Resentidos.

A carencia de karaoke foi detectada por un colectivo que nas festas familiares e nas farras de colegas estaba obrigado a cantar as letras de memoria porque a circunstancia de cantar nas festas non quítase. Entón decidiron pór en marcha ou proxecto Galeoke e ver de darlle forma e canles de distribución ao videoxogo.

O Galeoke funcionará sobre computadores con distintos sistemas operativos (Windows, Mac e Linux) aproveitando un programa moi parecido ao que utiliza Sony en Singstar para a súa consola. Ou colectivo formado por Martín Vázquez Cabanas, Xabier Seixo Souto, Aitana Cuétara, Xosé Lois Romero e Sergio Lago colleu ou software UltraStar Deluxe, unha aplicación libre e adaptouna para ou galego. Ou videoxogo, polo tanto, segue ou mesmo sistema de concurso, de maneira que ou programa valora a habilidade dous cantores e vaina cualificando a medida que avanza a cancións.

Como particularidade, as cancións que se utilizan son as orixinais dous grupos ou solistas escollidos e non adaptación feitas simplemente para seguir a letra. Apuntan vos integrantes do colectivo que isto pode ser polas facilidades dous grupos en permitir ou uso dá súa música para ou proxecto.

Ademais do disco co videoxogo que se venderá a través de plataformas como Toupa.net, nas librerías e nas tendas de discos, ou proxecto inclúe unha web (www.galeoke.com) na que vos usuarios poderán descargar actualizacións, páxina na que tamén pódese baixar agora mesmo unha demo para comprobar ou funcionamento e as características do programa.

Vos artífices dá adaptación sinalan que, ademais dás festas, ou Galeoke «pode ter moitos usos para ou ensino».

Data de hoxe: Xoves 02 de diciembre del 2010

Lecer & Cultura

Octavio Vázquez vive esta noite a estrea da súa obra máis significativa

A Real Filharmonía de Galicia interpreta o concerto para violín que o compositor escribiu por encargo do Xacobeo

Localidade: Santiago/a voz.

Data 2/12/2010

 

O mozo director Santiago Serrate dirixe esta noite á Real Filharmonía de Galicia nun concerto de abono do Auditorio de Galicia de Santiago que inclúe a estrea mundial dunha obra dun dos compositores galegos contemporáneos máis relevantes, o ourensán Octavio Vázquez, que a escribiu por encargo do Xacobeo Classics. O músico, residente en Nova York de forma case habitual, asegurou na presentación da primicia, Concerto para violín , que se trata dunha das súas obras «máis significativas, a máis importante de [a súa] catálogo, entre outras razóns pola duración de case 30 minutos, e porque está a levantar expectación en Estados Unidos».

O creador da obra musical explicou, aínda que despois de sinalar que a música fala por si soa, que se inspirou no Camiño de Santiago para escribir este Concerto para violín . «Recolle moitas cousas de Galicia e do Xacobeo, como unha peza do Códice Calixtino, e que teñen que ver co Camiño físico e a aventura de toda unha vida que supuña facelo na Idade Media», explicou. Octavio Vázquez matizou que o máis importante desta peza é como soa. «Creo que o público o pasará ben escoitándoa, sobre todo o último movemento, un scherzo moi vivo, e talvez o máis divertido e desenfadado, fronte a un primeiro movemento máis denso, e o segundo, que é unha sonata. Creo que é unha obra divertida, chea de referencias horizontais e verticais».

Á pregunta de por que é tan significativa esta obra, Octavio Vázquez explicou que, ademais de dispor de tempo e de liberdade para creala, «é un proxecto maior, unha peza de moita entidade».

O compositor agradeceu a oportunidade que lle brindou o Xacobeo con este encargo, e concretamente o programa Xacobeo Classics, que en palabras do seu director artístico, César Wonenburger, con este encargo cumpre co obxectivo de «reflectir a viveza da nova xeración de compositores galegos, creadores que tiveron a oportunidade de formarse fóra, en diferentes países, que viaxan, falan idiomas e proxéctanse internacionalmente».

Engadiu que quixeron que fose «unha obra de gran formato, e Octavio focalizó a súa creación no xénero rei da música, o concertante, cunha obra que enlaza cos grandes mestres desde Bach e Corelli, e esperamos que se insira nesa gran tradición musical».

A presentación da primicia musical da man do xerente do Xacobeo, Ignacio Santos, presidiuna o conselleiro de Cultura, Roberto Varela, que tras asegurar que este «é ou mellor Xacobeo que se ten feito na historia», significou que a inclusión dunha obra pedida expresamente a un compositor galego «é unha obriga que se está a cumprir». Encomiou a traxectoria de Octavio Vázquez, «ao que coñecín hai anos anos en Nova York», e dixo que sería «moi especial» escoitar esta obra, «porque é unha honra a estrea mundial neste Xacobeo, co que se pretende que a programación cultural teña proxección non futuro, porque ou que importa é a memoria».

O Concerto para violín interprétao a Real Filharmonía de Galicia co violinista Amaury Coeytaux de solista. O autor recordou que non é a primeira vez que traballa coa Real Filharmonía, pero si co director do concerto, Santiago Serrate, e co violinista, ao que coñeceu hai pouco máis de mes e medio: «Non teño dúbida de que sairá moi ben, porque entende a peza e traballouna».

A estrea completa un programa que ofrece a ópera nun acto A voz humana , de Poulenc, cunha posta en escena dirixida por Ana Vallés e coa voz da soprano Marisol Montalvo.

© Copyright LA VOZ DE GALICIA S.A.
Polígono de Sabón, Arteixo, A Coruña (España)
Inscrita no Rexistro Mercantil da Coruña no Tomo 2438 do Arquivo, Sección Xeral, aos folios 91 e seguintes, folla C-2141. CIF: A-15000649.

O cazador e a balea. Un conto de Jazz

O 15 de novembro tivemos a oportunidade de asistir a un novo concerto no Pazo de Cultura de Pontevedra, un concerto especial. Tratouse da mistura de literatura e música, da narración dun conto con música Jazz, amosando as súas ilustracións nunha pantalla. A actividade viña da man do Seminario de Jazz de Pontevedra, aproveitando a visita duns grandes músicos da escena musical neoiorquina: Darren Barret Quintet. Foi unha actividade nova, curiosa... Serviu, entre outras cousas, para acercar este xénero musical aos nenos de 5º, 6º Curso de Primaria e 1º e 2º de ESO. A maioría dos rapaces disfrutaron da música e da narración, outros non tanto... Pero experiencias coma estas hai que tentar vivilas sempre que se presente a oportunidade.

O Merlo e os seus Merliños disfrutaron en xeral moito, porque previamente fixemos unha preparación do que sería a actividade e xa íamos predispostos para o disfrute.

Escrito por Paloma Sánchez Ibarzábal e ilustrado por Iban Barrenetxea

Parabéns!

Teño que darvos unha boa noticia... A nosa frase do blog, a que aparece no pentagrama do título do blog: "A música é o segredo a voces para ser feliz", foi unha das gañadoras e seleccionadas para a elaboración do calendario do noso blog amigo Ritmo en los Barrios de Nicaragua. O Merlo está feliz e quere compartir a súa felicidade con todos os nenos e nenas do CEIP de Viñas!

Aínda que xa temos un enlace ao noso blog amigo dende a lista de blogs, vos deixo un enlace directo nesta entrada de Ritmo en los Barrios de Nicaragua, e un vídeo onde podedes ver unhas fotografías que reflicten todo o seu traballo musical. Verdadeiramente paga a pena coñecer todo o traballo que se está levando a cabo nesta parte do mundo...

Enlace: Ritmo en los Barrios de Nicaragua

Apertas!

Crónica do concerto de Sakapatú!

Foi unha actividade moi interesante e divertida. Chegamos dos primeiros ao Pazo de Cultura de Pontevedra, así que eleximos sitio privilexiado. O escenario xa estaba preparado para a función, os demáis colexios ían chegando. O espectáculo tivo un comezo máxico, un inca sentado tocando a súa quena... Foi realmente sorprendente. Despois todo aconteceu tal e como describimos nas clases de preparación. Pero o momento máis esperado e espectacular, foi cando cantamos todos xuntos a canción "Poco a poco", que ata rapeamos con Sakapatú! e despois xa a cantamos ao estilo andino. Cando rematou, todo o Auditorio pediu outra, jeje, e tocaron outra! Ao finalizar todos tiñamos cara de ledicia... Vai ser certo iso de que a música é o segredo a voces para ser feliz...

Aquí deixa o Merlo as imaxes que rescatamos do concerto de Sakapatú. Falan por elas mesmas... Actividade realizada o 28 de outubro de 2010.

E non te quedes sen ver este resumo do espectáculo! Unha aperta!

¡Sakapatú! unha viaxe pola música andina

Por fin chegou a semana en que nos prepararemos para asistir a ese bonito e interesante concerto que nos agarda no Pazo da Cultura de Pontevedra. O grupo de músicos que nos fará pasar un bo rato ten este nome, "¡SAKAPATÚ! Nas clases veremos o por que deste nome...

Tivemos a sorte de coñecer a unha persoa que veu do Perú e tivo a xentileza de crear unhas imaxes moi ilustrativas do que é a cultura musical andina, que engloba básicamente os países do Perú e Chile. Aquí deixo esas imaxes das que vos falo e xa nas clases profundizamos.

Mapa do mundo, onde se destaca a noso país e o país de onde proceden algúns dos músicos de ¡Sakapatú!

Bailes tradicionais peruanos, segundo a zona (costa, serra ou selva)

Instrumentos representativos da cultura andina, que veremos e escoitaremos no concerto!

Paisaxes e cultura peruanas.

Agardo que resulte interesante para vós! Na clase aprenderemos un estribillo dunha canción que interpretaremos todos xuntos no concerto!

Unha aperta!

Nota: se queres ver as imaxes máis grandes, pincha en cada unha delas!